Şehitler Ölmez
| Şehitler Ölmez Asırlar bekledik hasret yaşı döken gözler kurudu. Daha ne kadar sürecek kahramanların uykusu. Bağrı yanık anaların acıları, göz yaşımıza gömülüyor. Yarınlara kalmasın intikamımız, kaynıyor coşuyor. Vatanla kucak kucak olmak, güzel mi güzel duygular. Çevir gözlerini şu meydanlara, ölüme akıyor sevdalar. Koş gel artık şehit olmak ne güzel bu kavgada. Gönlünde imanınla büyüksün vatan toprağında. Ey! Mehmedim, yurduma açık tut kara bağrını. Cihana haykırmış bu aziz milletin, gülsün yarını. Artık bu yolda dönüp asla arkaya bakılmaz. Bu zevki gönlünde tadıp ölsen, gözün arkada kalmaz. Çağrılan şey yüce bir inanç, kanla yazılan değerler. Uğrunda sevinerek öldüğün ulu Allah seninle beraber. Sen temelisin Hakka dayalı alemde bu devletin. Bekle gör zalimleri yakacak senin o gür sesin. Ey fetih çağlarının yurdu, insanlık giydi ateşten kefen. Geri durulmaz şanlı seferlerde zafer pırıltıları varken. Sen öyle güneşsin ki zulmete, çağlar hasret kaldı yine. Şanlı ecdat bakacak mezarından muhteşem zaferlerine. Her zerre dualara sığınmış, bitecek hasretlerimiz. Sığmıyor kaleme dört mevsim şanlı zaferlerimiz. Ezanlı sabahlarla şafaklar doğsun pak duru. Açılsın göklere perde perde zafer tacının nuru. Mahsun olmak yok sana, cümle kainat bunu duysun. Karanlığı boğacağız göklerin sahibine yemin olsun. Şan şerefle yürü adım adım, yaklaştı fecri sadık. Bu azim ve karar sönmeyen alevle yazılsın artık. Ulus / Ankara 2007 |
|
Ali Kılıç Kakiz |
8/12/2009 | Kategori: SIIR | Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalici Baglanti
Yaprak Dökümü
Yaprak Dökümü
Sonbaharda hafif bir rüzgar esince
Düşecek bir yaprak misali titrerim
Ölüm yaklaştı mı yoksa diye sinsice
Sık sık günahlarıma tevbe ederim
Mahzun eder beni sararan bir yaprak
Daldan düşüp rüzgarda sürüklenince
Sanki hasretle beni bekler de toprak
Dost gibi kucaklar mı acep ölünce
Düşen her bir yaprak aslına dönüyor
İbretlik bir hadise gözün önünde
Yaşayan tüm canlılar malum ölüyor
Sen dahi öleceksin günün birinde
Çetin yeter söyleme kulluğunu bil
Bir gün yaprak gibi sen de düşeceksin
İşlediğin günahları tevbeyle sil
Hakk’ın huzurunda hesap vereceksin
27/11/2006
Muzaffer ÇETİN
Muzaffer Çetin
2/10/2009 | Kategori: SIIR | Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalici Baglanti
Rabbimin katında nadide gülsün Efendim.
Selâm sana Efendim,
Selâm sana Sultanım,
Ben ıssız çöllerde aşkınla yanan mecnun!
Sen o çölde yanan yüreğime su serpen yârsın.
Ben akşamın alacakaranlığında kaybolan biçare,
Sen karanlığı dağıtıp etrafı aydınlatan aysın.
Ve ben gül bahçesinin en nadidesini arayan biçare,
Sen o bahçenin en nadide gülüsün.
Efendim!
Yine bir gece vakti ismin geldi aklıma,
Seni göremeyen gözüm ve hasretini tadamayan gönlüm…
Ahu figan eder çölde kaybolmuş misali bu kalp,
Ama ne çare ki en büyük hasreti seni yanına alarak tattırdı Hak.
Sen dosta kavuştun hasret, çile, dert bizimdir Efendim,
Dostun dosta sunduğu en güzel gülsün Efendim.
Sen yoksun Efendim
Şimdi gözler yaşlı, gönüllerde ahu figan
Şimdi diller tutulmuş, lehçe yetersiz, geçmez günler.
Bekler Seni kalpler belki rüyada gelirsin diye her an.
Yüzü yok fakirin, bunun için dolar gözleri, boğazına takılır kelimeler,
“Hiç olmazsa Rabbim Bekâ’da beraber olayım” der.
Her zaman merak etti bu gönül şefkatini, gülümsemeni,
O nurdan gözlerinde kaybolup nazarınla ruhunda dirilmeyi.
Özleminle hıçkırıklara boğulup “Ne olur Efendim” demeyi,
Bir kez tatsa bu gönül Vallahi yeter Efendim,
Rabbimin katında nadide gülsün Efendim.
s.a.v.
7/9/2009 | Kategori: SIIR | Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalici Baglanti
insan oldugumuzu unuttuk
Biraz aklımız yetti yetmedigini unuttuk
Gençlik diye özümüzü neslimizi unuttuk
İlk okul çağlarında alim sandık kendimizi nasihatları unuttuk
En büyük mucize insan, insan oldugumuzu unuttuk
Unuttuk insanoglu herşeyi unuttuk
Biraz büyüdük çocuklugu unuttuk
Mis kokulu gülden kopamayan dikenin sevgisini unuttuk
Gülmeye hasret yüzleri, güldürmeyi unuttuk
En büyük mucize insan, insan oldugumuzu unuttuk
Unuttuk insanoglu herşeyi unuttuk
Tek güc olduk paylasmayı sevgiyi unuttuk
Paraya tamahın sukrunu bilmeyerek ahireti unuttuk
Eğlenceye daldık su gibi akan vakti unuttuk
En büyük mucize insan, insan olduğumuzu unuttuk
Unuttuk insanoglu herşeyi unuttuk
Geçmişe gömdüğümüz mezar taşındaki adları unuttuk
anası kucağında ağlayan yavruları unuttuk
Sevda çiçeğimiz yavuklumuzu unuttuk
En büyük mucize insan, insan olduğumuzu unuttuk
Unuttuk insanoğlu herşeyi unuttuk
İman dedik takvayı şükru unuttuk
Vatan dedik çanakkaleyi şehitleri unuttuk
Asker dedik abiyi kardeşi kankiyi unuttuk
En büyük mucize insan, insan olduğumuzu unuttuk
Unuttuk insanoğlu herşeyi unuttuk
Yar dedik en büyüğü anamızı unuttuk
Huzur dedik camiyi cemaati sohbeti unuttuk
Şefkat dedik dedeyi babayı nineyi unuttuk
En büyük mucize insan, insan olduğumuzu unuttuk
Unuttuk insanoğlu herşeyi unuttuk
Hırs ettik namusu arı unuttuk
Dünya alemine daldık benliğimizi
Mal mülk dedik bereketi helali unuttuk
En büyük mucize insan, insan olduğumuzu unuttuk
Nefsimize uyduk cennet cehennemi unuttuk
Yemeye alıştık kıtlıkları afetleri unuttuk
Dünya emelini imtihanı peygamberimizi unuttuk
En buyuk nefsimiz sanıp ölümü unuttuk
En buyuk hataları dersleri unuttuklarımızı unuttuk
Mevlam af eylesin hidayet yoluna cenk eylesin
En büyük mucize insan, insan olduğumuzu unuttuk
alıntı
31/8/2009 | Kategori: SIIR | Yorum (yok) | Yorum Yaz | Kalici Baglanti
Rahmanın Rahmetiyle
Rahmanın Rahmetiyle Güzel kul olmanın yolu,Gönül, beden, nefis, ruh dörtlüsüyle, Benliğini diz çöktürerek, Varma arzusudur secdeye, Allah'a yüksek saygıyı göstermeye, O'nun güzelliğini seyretmeye. O bir gönül arzusudur, Kalbimi senin için boşalttım der. O’nun azameti karşısında tir tir titrer, Melekler o anı zevkle seyreder. Rahmanın rahmetiyle, Bütün cihan bu sırrın içinde, Zikrini, raksını yapar. Bu iki sır bir araya geldiği zaman, Gönüller zevkle şevkle coşar. Doyamıyor ilâhi hazza insan, İnsanı merdiven merdiven çıkaran, Bir yücelik sırrıdır namaz. Gönüllerde ki, İman çiçeği onsuz yaşayamaz. Kalpten gelmeyen sevgiler, Sadece bir tutkudur. İman çiçeği namazsız infaksız kurur. Sevgi ve inancın karşısına çıkan zulümdür. Küfür ve isyanlarını heykelleştiren, Nereye erişirse erişsin, Büyüklüğünü hangi ölçüye, Vurursa vursun, Her an sönmeye mahkum. Bursa / Ağustos 2002 |
Ali Kılıç Kakiz |
""KİŞİ SEVDİĞİYLE BERABERDİR '' "
22/8/2009 | Kategori: SIIR | Yorum (2) | Yorum Yaz | Kalici Baglanti